 Në qendrën estetike, nga këto që në Tiranë janë bërë të bukura e profesionale si në shumë kryeqytete të Europës, Chiara Stella, menaxherja italiane, emigrante ajo në Shqipëri, iu afrua shoqes time. “Dua t’ju them diçka: Kjo palltoja e kuqe ju rri shumë bukur. E kuqja nuk u shkon të gjithëve, e dini?”. Chiara Stella është një grua afër të pesëdhjetave, e sjellshme dhe e ftohtë, ngjan pak fizikisht me Daria Bignardin, gazetaren italiane që në Tiranë e njohin përmes intervistës së bërë në “Shqip” nga Rudina Xhunga, apo emisioneve në RAI. Ka një çehre intelektualeje dhe na habiti me këtë prononcim gati prej magjistareje që vazhdoi dhe më tej: “Je një vajzë e veçantë, iu shpreh shoqes time, - pa e vrarë mendjen se isha dhe unë aty -. Unë shoh gjëra që shumë njerëz nuk i shohin dhe ti, moj vajzë – vazhdoi, - ke një dritë që të shoqëron kur lëviz. Ka lindur bashkë me ty kjo dritë, lum kush të rri pranë”, dhe iku, duke na uruar shplodhje të këndshme.
Chiara Stella e njeh fare pak shoqen time, por në pak sekonda, me këtë përkufizim prej magjistareje goditi në shenjë, duke përshkruar me fjalë surreale atë që unë konstatoj prej vitesh: një njeri i mirë, pozitiv, altruist, i drejtë. Shoqja ime, nga ana tjetër, është dhe një drejtuese shumë e aftë. Nga ato që mendojnë një ndërmarrje ideale, ku njerëzit punojnë e krijojnë me dëshirë dhe jo nga frika e eprorëve. Ka një parim që përpiqet ta mbajë të sajin: të gjejë njërëz që e duan punën që bëjnë, pasi mendon, më të drejtë, se puna është një pjesë e madhe e jetës dhe një punë që s’pëlqen është torturë e rëndë që mund të qëllojë. Në ndërmarrjen e saj nuk kanë rëndësi oraret, ditët e pushimit, sepse ajo gjithmonë thotë “jemi njerëz dhe kemi halle, sebepe”, ndaj nuk kursehet t’u japë ditë të lira kur vartësit ja kërkojnë. Ka një ndërmarrje të vogël tekstile, por të suksesshme dhe deri më sot unë ja kam thënë se është meritë eksluzive e saj; nuk e di nëse nga kjo “dhunti” e lindur që ia zbuloi Chiara Stella apo thjeshtë se është njeri i mirë e punëtor. Krijon harmoni, pavarësisht vështirësive dhe konkurrencës së ashpër e të pandershme. Ajo thotë të kundërtën, se është meritë e të gjithëve. Derisa zbuloi rastësisht se disa nga vartësit që ajo ndihmonte pa kursyer në çdo gjë, e konsideronin “një debile që ha çdo justifikim kollaj...” e nuk besonte kur pa me sytë e saj fotot gjithë tangërllëk në facebook të dy tre vetëve që i kërkuan disa ditë leje “për hall..” ndërkohë që u tregonin gjithë dynjasë sa bukur po ja kalonin me pushime në një plazh tropikal.
Shoqja ime, punon me pasion nga mengjesi në darkë e në këtë trishtim më kërkoi të shkonim një orë në këtë qendër estetike, ku mori këtë mesazh të çuditshëm nga Chiara Stella, një njeri që s’e njeh.
Shoqja ime është një Zanë dhe nuk ka për të ndryshuar sepse kështu ka lindur me mirëesjelljen dhe mirësinë e saj. Jam me fat se e kam shoqe, por me hileqarët me shumicë që na rrethojnë, e këshilloj të jetë e pamëshirshme. Edhe pse e di që ajo nuk ndryshon.
(BalkanWeb)
|
Fillimi
